Bir zamanlar, Clever Else adında bir kızı olan bir adam vardı. Kızı büyüdüğünde, babası onun evlenmesi gerektiğini söyledi. Annesi de katıldı ve, "Evet, keşke onunla evlenecek birini bulabilsek," dedi. Nihayet, uzaklardan Hans adında bir genç geldi. Else ile evlenmek istedi, ama bir şartı vardı. "Sadece dikkatli olduğu sürece onunla evleneceğim," dedi. "Ah," dedi babası, "onun aklı bolca var!" Annesi gururla ekledi, "Rüzgarın sokağa doğru geldiğini görebilir ve sineklerin öksürdüğünü duyabilir!" Hans başını salladı ve, "Peki, eğer dikkatli değilse, onu istemem," dedi. Böylece hepsi, Clever Else'in gerçekten ne kadar zeki olduğunu görmek için akşam yemeğine oturdu.
Hepsi iyi yedikten sonra, Else'nin annesi dedi ki, "Else, aşağı in ve misafirimiz için biraz bira getir." Akıllı Else, sürahiyi duvardaki kancadan aldı. Mahzene yürürken, zaman geçirmek için kapağı yukarı aşağı salladı. Oraya vardığında, küçük bir tabure aldı ve büyük bira fıçısının önüne koydu. Eğilip belini incitmek istemiyordu. Sürahiyi musluğun altına yerleştirdi ve çevirdi. Bira akarken, gözleri mahzene dolaştı. Buraya ve oraya, yukarı ve aşağı bakarken, başının üstündeki tavanda bir şeyin sıkıştığını fark etti. Uzun zaman önce orada bırakılmış bir kürekti.
Aklı başında olan Else, tavandaki küreği izledi. Sonra düşünmeye başladı. Ve düşünmeye. Ve biraz daha düşünmeye. Ah canım, dedi kendi kendine, eğer Hans ile evlenirsem, bir çocuğumuz olursa, çocuk büyüyünce buraya bira almak için gönderirsek, o kürek tam kafasına düşebilir ve ona zarar verebilir! Bu düşünce Else'i çok üzdü. Ağlamaya başladı. Musluktan akan birayı tamamen unuttu. Daha henüz var olmayan zavallı çocuk için oturup gözyaşı döktü. Gözyaşları yanaklarından süzüldü, başına gelebilecek bu korkunç şeyi hayal ederken. Bu arada, yukarıda herkes içeceklerini bekliyordu ama Else geri dönmedi.
Uzun bir süre bekledikten sonra, anne hizmetçiye dedi ki, "Aşağı in ve Else neden bira ile geri dönmüyor, bir bak." Hizmetçi aşağı indi ve akıllı Else'in varilin önünde oturup gözyaşlarını döktüğünü buldu. "Ne oldu?" diye sordu hizmetçi. "Neden ağlıyorsun?" "Ah," diye hıçkırdı Else, "ne yapabilirim ki? Eğer Hans ile evlenirsem ve bir çocuğumuz olursa, o büyüyüp buraya bira almaya gelirse, o kazma başının üzerine düşebilir!" Hizmetçi kazmaya yukarı bakarak, "Bizim Else ne kadar akıllı!" dedi. Else'in yanına oturdu ve o da ağlamaya başladı. Artık bodrumda, henüz olmamış bir şey için ağlayan iki kişi vardı.
Üst katta herkes çok susamıştı. Hizmetçi geri dönmeyince, Else'nin babası hizmetçi çocuğu aşağı göndermeye karar verdi. Çocuk, Else ve hizmetçinin birlikte ağladığını buldu. "Ne oldu?" diye sordu. Else, Hans'tan, gelecekteki çocuktan ve tehlikeli kürekten tekrar bahsetti. Çocuk tavana baktı ve ciddiyetle başını salladı. "Gerçekten akıllı bir Else'miz var!" dedi. Sonra yanlarına oturdu ve o da ağlamaya başladı. Artık bodrumda üç kişi ağlıyordu! Ağlamaları taş duvarlardan yankılandı. Yine de kimse yukarıda bira getirmedi. Aile bekledi ve bekledi, her geçen dakika daha da kafası karıştı.
Sonra, Else'in annesi mahzene indi. Üçünün de kalpten ağladığını gördü. Ne olduğunu sorduğunda, Else ona kazmayı ve hayali çocuğu anlattı. Anne, tavana baktı, ellerini birleştirdi ve "Bizim Else böyle şeyler düşünmekte ne kadar zeki!" diye haykırdı. Sonra oturdu ve ağlamaya katıldı. Artık karanlık mahzende dört kişi birlikte ağlıyordu. Biraz daha bekledikten sonra, baba da aşağı indi. Olabilecek korkunç şeyi duyduğunda, "Bizim Else ne kadar zeki!" diye ilan etti. Diğerlerinin yanına oturdu ve gözyaşlarını onlara ekledi. Mahzen artık ağlayan insanlarla oldukça kalabalıklaşmıştı.
Hans uzun bir süre yalnızca yukarıda oturdu. Nihayet, aşağı inip herkesin başına ne geldiğini görmek istedi. Mahzende, hepsinin birlikte yüksek sesle ağladığını buldu. Ne talihsizlik oldu? diye endişeyle sordu. Ah, sevgili Hans, hıçkırdı Else, eğer evlenirsek ve bir çocuğumuz olursa, o büyüyünce buraya bira getirmeye göndeririz, o kazma başının üstüne düşebilir! Hans kazmaya baktı. Ağlayan beş insana baktı. Sonra yavaşça, Daha büyük bir akıl yürütme düşünemiyorum, dedi. O kadar zeki olduğuna göre, Else, seni eşim olarak alacağım! Onu elinden tutup yukarı çıkardı. O gün hemen düğünlerini yaptılar.
""" Evlendikten sonra, Hans bir sabah Else'ye dedi ki, Para kazanmak için işe gidiyorum. Sen de tarlaya git ve buğdayı kes ki ekmek yapabilelim. Çok güzel, sevgili Hans, dedi Zeki Else, bunu yapacağım. Yanına güzel bir tencere lapası pişirdi ve tarlaya doğru yürüdü. Oraya vardığında, bütün buğdaya bakarak kendine dedi ki, Şimdi, önce ne yapmalıyım? Önce buğdayı mı kesmeliyim, yoksa önce mi yemeliyim? Bunu çok dikkatlice düşündü. Biliyorum, en sonunda dedi, önce yiyeceğim! Böylece tarlada oturdu ve karnı doyuncaya kadar bütün lapasını yedi. """
Clever Else yemek yedikten sonra, buğdaya tekrar baktı. Şimdi düşündü, ne yapmalıyım? Buğdayı mı kesmeliyim, yoksa önce biraz mı kestirmeliyim? Bu soruyu uzun süre düşündü. Nihayet karar verdi, önce uyuyacağım! Böylece yumuşak buğdayın üzerine uzandı ve gözlerini kapadı. Kısa süre içinde derin bir uykuya daldı, sıcak güneşin altında hafifçe horuldamaya başladı. Buğday etrafında hafif bir rüzgarla sallandı, ama hiçbiri kesilmedi. Güneş gökyüzünde hareket etti. Kuşlar şarkı söyledi. Ve Clever Else uyumaya devam etti. Evde, Hans işini bitirdi ve akşam yemeği bekleyerek eve döndü. Ama Else orada yoktu.
Hans bekledi ve bekledi, ama Else eve dönmedi. İçinden düşündü, Zeki Else'im o kadar çok çalışıyor ki akşam yemeğine dönmeyi unuttu! Akşam olunca ve o hâlâ dönmeyince, Hans tarlaya gidip ne kadar buğday kestiğine bakmaya karar verdi. Onu tarlada, buğdayların içinde, derin bir uykuda buldu; tek bir sap bile kesmemişti. Hans başını salladı. Sonra bir fikir geldi aklına. Eve gitti ve üzerinde küçük çanlar olan bir kuş ağı aldı. Geri tarlaya sessizce döndü ve uyuyan Else'in üzerine nazikçe ağı attı. Sonra aceleyle eve gitti, kapıyı kilitledi ve beklemeye oturdu. Yıldızlar parladı ve Else hâlâ çanlı ağın altında uyuyordu.
Karanlık olduğunda, Zeki Else nihayet uyandı. Ayağa kalktı ve kendini salladı. Çıngır, çıngır, çıngır, üzerindeki küçük çanlar çaldı. Çok korkmuştu! Ne oluyor? diye bağırdı. Her hareket ettiğinde çanlar çalıyordu. Gerçekten kendisi olup olmadığını merak etmeye başladı. Ben Else miyim, yoksa Else değil miyim? diye yüksek sesle sordu. Karar veremedi! Ne yapacağımı biliyorum, sonunda dedi. Eve gideceğim ve Hans'a soracağım. Gerçekten ben miyim yoksa değil miyim, o bilecek! Böylece karanlık tarlalardan evine doğru koştu, her adımda çanlar çalarak. Çıngır, çıngır, çıngır, evine kadar böyle gitti.
Akıllı Else evine koştu ama kapı kilitliydi. Pencereye vurdu ve bağırdı, Hans, Else içeride mi? Evet, Hans geri yanıtladı, o burada! Zavallı Else, her zamankinden daha fazla kafası karışmıştı. Ah canım, diye ağladı, o zaman ben ben değilim! Eğer Else zaten içerideyse, o zaman ben kimim? Köydeki diğer evlere de vurmayı denedi ama herkes garip çan seslerini duydu ve onu içeri almadı. Ne yapacağını bilmediğinden, Akıllı Else köyden uzaklaştı, gittiği yerde hala çan sesleri çalarak. O günden bugüne kadar, kimse onu bir daha görmedi. Bazıları onun hala bir yerlerde olduğunu, gerçekten kendisi olup olmadığını anlamaya çalıştığını söylüyor.