Altın Kaz

Bir varmış, bir yokmuş, bir adamın üç oğlu varmış. En küçüğüne Yumuşak derlermiş çünkü o nazik konuşur ve neşeyle paylaşırmış. Bir gün, ağabeyleri ormana odun kesmeye gitmiş. Küçük, gri bir adamla karşılaşmışlar ve adam bir lokma ekmek ve bir yudum içecek istemiş. Büyük kardeşler, güzel yemeklerini kendilerine saklayıp hayır demişler. Daha sonra, Yumuşak da yardım etmek istemiş. Yanında basit bir kek ve ekşi bir içecek varmış. Gri adam sorduğunda, Yumuşak gülümsemiş ve demiş ki: Sadece basit yiyeceklerim var ama seninle paylaşabilirim.

Yemek yerken kek çok lezzetli, içecek ise tatlı gelmiş. Teşekkür ederim, demiş gri adam. Senin iyi bir kalbin var. Tepedeki yaşlı ağacı kesersen, şans bulacaksın. Yumuşak ağacı kesmiş ve parlak altın tüyleri olan bir kaz bulmuş. Kazı bir hana götürerek geceyi orada geçirmiş. Hanın üç kızı, altın bir tele dokunmak istemişler. İlk kız nazikçe dokunduğunda eli kaza yapışmış. İkinci kız da ablasına dokunduğunda yapışıp kalmış.

Üçüncü kız da bir adım atmış ve onlara yapışmış. Sabah olduğunda, Yumuşak kazı kolunun altına almış ve yürümeye devam etmiş. Üç kız, komik bir sıra halinde onu takip etmek zorunda kalmışlar. Yol boyunca, bir papaz, bir kilise hademesi ve iki çiftçi yardım etmeye çalışmış ama sıraya dokunan herkes yapışıp kalmış. Yumuşak, altın kaz ve uzun insan sırasıyla bir köye varmış. O köyde bir kral yaşarmış. Prenses çok ciddiymiş ve hiç gülmezmiş. Kral demiş ki: 'Kızımı güldüren kimse onunla evlenebilir.'

Prenses, Yumuşak'ı parlak kaz ve dikkatlice hareket eden uzun insan sırasıyla görünce kahkahalarla gülmeye başlamış ve duramamış. Yumuşak bir dilek kazanmış ama kral, Yumuşak'ın bir aileye bakabileceğinden emin olmak istemiş. Önce, demiş kral, 'mahzeni tamamen içebilecek birini getir.' Yumuşak ormanda dost canlısı bir adam bulmuş ve adam demiş ki: 'Çok susadım ve su yetmiyor. Lütfen izin ver deneyeyim.' Adam, fıçılar dolusu içmiş ve mahzeni boşaltmış.

Sonra, demiş kral, 'bir dağ dolusu ekmeği yiyebilecek birini getir.' Yumuşak ormanda başka bir dost canlısı adam bulmuş ve adam beline bir kemer dolamış. Demiş ki, 'O kadar açım ki ekmek kırıntı gibi kaybolur.' Oturmuş ve yemiş, yemiş, yemiş, ekmek dağı bitmiş. Son olarak, demiş kral, 'hem karada hem suda gidebilen bir gemi getir.' Yumuşak tekrar ormana gitmiş. Gri adam onu bekliyormuş. 'Yemek ve içmek için sana yardım ettim,' demiş nazikçe, 've şimdi seni yelken açmana yardım edeceğim.'

Seninle paylaştığım için, işte yolları geçip nehirleri aşacak küçük bir gemi. Yumuşak teşekkür etmiş ve zekice gemiyi saraya doğru sürmüş. Kral nihayet gülümsemiş. 'İyilik ve sağduyu gösterdin,' demiş. Prenses hâlâ gülümserken, o da onaylamış. Mutlu bir düğün yapılmış. Yumuşak ve prenses, gri adama teşekkür etmeye gitmişler. Altın kazı, herkesin parlak tüylerine hayran kalabileceği, ama hiçbirini koparamayacağı güvenli bir bahçede korumuşlar.

Yaşlı kral yorulduğunda, Yumuşak ve prenses kral ve kraliçe olmuşlar. Nazik kalplerle yönetmişler. Yolcularla yiyeceklerini paylaşmış, adil sözler vermiş ve sık sık birlikte gülmüşler. Küçük gemi bazen yeşil tarlalarda dolaşıp çocukların binip altın kaza selam vermesi için gezinmiş.