Dzielny Żołnierzyk z Cyny: Miłość i Przygoda

Dawno, dawno temu, z jednej starej łyżki cyny powstało dwadzieścia pięć żołnierzyków. Stały dumnie w czerwieni i błękicie. Jeden żołnierzyk miał tylko jedną nogę, lecz był dzielny i stały. Pewien chłopiec uwielbiał ten zestaw i ustawił go na stole wśród wielu zabawek. Był tam zamek z papieru i mała baletnica w lekkiej sukience z niebieską wstążką. Uniosła nogę tak wysoko, że żołnierzyk nie mógł jej dostrzec. Pomyślał: Ona jest jak ja. Żołnierzyk pragnął ją poznać. Ukrył się za małą skrzynką i obserwował z cichym uśmiechem. Nocą, zabawki bawiły się. Dziadek do orzechów skakał, a ołówek turlał.

Żołnierzyk i baletnica stali nieruchomo niczym delikatne gwiazdy. O północy zjawiła się skacząca zabawka. Powiedziała: Żołnierzyku z cyny, nie pragnij tego, co nie jest twoje. Żołnierzyk pozostał spokojny i uprzejmy. Rano ktoś postawił go na parapecie okna. Powiew wiatru otworzył okno i żołnierzyk delikatnie wypadł na ulicę. Chłopiec i służąca szukali go, lecz nie dostrzegli. Zaczęło padać. Dwóch chłopców zrobiło stateczek z papieru i umieściło w nim żołnierzyka. Mała łódka płynęła błyszczącą rynienką jak rzeka. Żołnierzyk stał dumnie i patrzył przed siebie.

Łódka przepłynęła pod małym mostkiem. Było ciemno i chlapało. Przyjazna wodna szczurzyca poprosiła o bilet, lecz łódka płynęła dalej. Wkrótce żołnierzyk usłyszał szum wody. Łódka przechyliła się, a papier stał się miękki. Żołnierzyk wpadł do wody, wciąż dzielny. Duża ryba otworzyła pyszczek i połknęła go delikatnie. W środku było spokojnie i ciemno. Po chwili ryba została złapana i zaniesiona do kuchni. Kucharz rozciął rybę i znalazł żołnierzyka z cyny. Jakże ludzie się zdziwili! Zabrali go do jasnego pokoju. Tam był ten sam stół.

Był tam zamek z papieru i mała baletnica przy drzwiach. Żołnierzyk poczuł się szczęśliwy widząc znowu swoją ukochaną przyjaciółkę. Chłopiec podniósł żołnierzyka i postawił go na ciepłym brzegu pieca, by wysuszyć po deszczu. Ciepło sprawiło, że zaczął błyszczeć. Właśnie wtedy, powiew wiatru otworzył drzwi. Baletnica obróciła się i przesunęła po pokoju. Wylądowała obok niego, bezpieczna i uśmiechnięta. Chłopiec zaklaskał i postawił obie zabawki na parapecie, gdzie słońce mogło na nie świecić. Później, żołnierzyk z cyny, zmiękczony przez ciepły dzień, zamienił się w małe, delikatne serce z cyny.

Baletnica zatrzymała swoją błyszczącą różę z folii i stała blisko serca. Rodzina umieściła oboje w małej skrzyneczce i schowała na półce. Chłopiec powiedział: Należą do siebie. Dzielne serce z cyny i baletnica pozostali obok siebie. Żołnierzyk pokazał niezłomną odwagę. Baletnica pokazała delikatną grację. Razem przypomnieli wszystkim, że trzeba być silnym, uprzejmym i pełnym nadziei. I tak historia kończy się przyjaźnią, troską i ciepłym sercem dla wszystkich.