Er was eens een charmant dorpje genaamd Hamelen, gelegen aan een brede rivier. Lang geleden hadden de inwoners een groot probleem met brutale ratten. De ratten renden overal rond, maakten huisdieren bang, knaagden aan het eten en piepten luid. De Burgemeester en de gemeenteraad wisten niet wat ze moesten doen en de mensen maakten zich zorgen. Op een dag kwam er een lange man met een schitterende rood-gele jas naar het stadhuis. Aan zijn riem hing een kleine fluit. Hij zei: Goede dag, lieve mensen. Ik ben de Ratvanger. Met mijn muziek kan ik de vervelende beestjes verdrijven.
Als ik jullie dorp weer schoonmaak, betalen jullie me dan duizend gulden? De Burgemeester en de raad juichten en zeiden: Ja, ja, we beloven je te betalen. De Ratvanger ging de straat op en tilde zijn fluit op. Hij knipoogde, haalde diep adem en speelde een snelle en vrolijke melodie. Zijn blauwe ogen glinsterden als kleine lichtjes. Onmiddellijk kwamen de ratten uit elke hoek tevoorschijn. Groot, klein, bruin, zwart en grijs, allemaal spitsten ze hun oren. Ze begonnen op de maat van de muziek te dansen. De Ratvanger liep door de straten en de ratten volgden hem stap voor stap.
Hij liep naar de rivier de Weser. De ratten plonsden, zwommen en haastten zich om ver van het dorp te leven. Hamelen luidde zijn klokken van vreugde. De mensen applaudisseerden en lachten. De Ratvanger glimlachte en zei: Dank u. Geef me nu alsjeblieft mijn duizend gulden. De Burgemeester keek naar zijn vrienden en fronste zijn wenkbrauwen. Hij fluisterde: Dat is veel geld. Toen zei hij tegen de Ratvanger: We maakten maar een grapje over duizend. Hier heb je vijftig. Neem het en ga iets drinken. De Ratvanger schudde zijn hoofd.
Hij zei: Een belofte is een belofte. Betaal alsjeblieft wat je hebt beloofd. Ik heb het druk en moet andere plaatsen bezoeken. De Burgemeester werd onbeleefd en zwaaide met zijn hand. Hij zei: Doe je ergste maar. We betalen niet meer. De Ratvanger ging weer de straat op. Hij tilde zijn fluit op en speelde een nieuw lied. Deze keer was de melodie zacht, zoet en vol hoop. Op een gegeven moment hoorden de kinderen van Hamelen het. Kleine voetjes trippelden en houten klompen klonken. Jongens en meisjes met blozende wangen en stralende ogen kwamen naar buiten, glimlachend.
Ze applaudisseerden en sprongen. Ze lachten en zongen. De Ratvanger liep de weg af en de kinderen volgden hem, blij en vol vertrouwen, als een lange, vrolijke optocht. De Burgemeester en de raad bleven stilstaan als stenen. Ze konden niet spreken. Ze keken naar de menigte die de muziek volgde. De Ratvanger ging niet naar de rivier. Hij liep naar een groene heuvel genaamd Koppelberg. Toen ze bij de heuvel aankwamen, ging er een glanzende deur open in de rotsen. De binnenkant leek op een zonnige tuin. De Ratvanger ging naar binnen en de kinderen volgden.
Toen het laatste kind binnen was, sloot de deur zachtjes. Eén kind ging niet naar binnen. Hij had een zere been en kon niet snel rennen. Hij zei later: De Ratvanger vertelde ons over een vrolijk land dichtbij ons dorp. Het water schitterde, de fruitbomen waren vol en de bloemen waren helderder dan ooit. De vogels zongen zoete liedjes. De honden waren vriendelijk. De bijen maakten honing zonder te steken. Ik voelde dat mijn been snel beter zou zijn. Toen stopte de muziek en de deur ging dicht.
Ik was buiten, alleen. Hamelen was een stille en verdrietige plek geworden. De ouders zochten naar het Oosten, het Westen, het Noorden en het Zuiden. Ze riepen de Ratvanger om terug te komen met de kinderen. Ze beloofden zilver en goud, maar hij kwam niet terug. Om te herinneren schreven ze het verhaal op een hoge kolom en in een groot raam van de kerk. Ze noemden de datum, 22 juli 1376. De mensen zeggen dat heel ver weg, in een land genaamd Transsylvanië, er families zijn die zich op een speciale manier kleden en verhalen vertellen over een lange wandeling vanaf een bergdeur.
Sommigen geloven dat ze lang geleden uit Hamelen kwamen. Lief kind, dit verhaal leert ons eerlijk te zijn. Als we een belofte doen, houden we onze belofte, net zoals we willen dat anderen die van hen houden. En dat is het verhaal van de Ratvanger van Hamelen.








